گياه گل ختمي

گل ختمي انواع مختلفي دارد كه هر كدام رنگهاي متفاوتي دارند از جمله زرد، قرمز، بنفش و سفيد.
ختمي هايي كه گل سفيد دارند كاربرد درماني بيشتري دارند. گل ختمي از اواسط خرداد تا اواخر پاييز گل دارد.
موارد درماني آن بيشتر برگ و گل اين گياه است. گل اين گياه را به صورت درماني براي ناراحتي هاي تنفسي مثل آسم، برونشيت و سرفه به كار مي برند. در ناراحتيهاي نادر آسم پودر كرده اين گياه باعسل كاربرد موثري دارد. اين گياه همچنين در عفونت هاي ريوي جوابگوي خوبي است.
اگر در موقع استفاده برگ و گل آن با هم مخلوط شود بهتر است البته در موارد درماني گل ارجح تر است. اصولاً چون اين گياه لعاب زيادي دارد براي شوره سر مورد استفاده قرار مي گيرد و همچنين براي طراوت و شادابي پوست صورت از ماسك آن استفاده مي شود.
اين گياه يكي از داروهايي است كه پوست اندازي را سريع و شادابي پوست را تضمين مي كند و ضد عفوني كننده بسيار خوب و ضد قارچ مي باشد.
اين گياه در موارد ريزش مو، شوره و چربي سر استفاده مي شود. داروي خوبي براي لنيت بخشيدن به دستگاه گوارشي است كه در موارد يبوست از آن استفاده مي شود.
قسمتهاي مورد استفاده اين گياه، گل، برگ و ريشه آن است. ريشه عميق و طولاني دارد كه آن را له مي كنند و مي شویند و سريع خشك كرده و از آن استفاده مي كنند.
تمام موارد درماني كه در مورد گل و برگها گفته شد در مورد ريشه ي اين گياه هم صادق است.

  گياه گل گندم

اين گياه در اكثر نقاط ايران پرورش مي يابد و به صورت خودرو مي باشد.
خواص درماني زيادي دارد از جمله اينكه داراي ويتامينهاي B و E و A مي باشد. در مواردي براي ناراحتيهاي كبدي مصرف مي شود. يك داروي تصويه كننده است و براي شستشوي چشم از آن استفاده مي شود و ناراحتيهاي دستگاه گوارش را تا حدودي كاهش مي دهد.
بهترين موقع برداشت آن اواخر ارديبهشت است كه گلها كاملاً باز شده و تمام مواد مؤثر در آن وجود دارد.
فقط بايد گلهاي گل گندم را چيد و در يك محل سايه با يك درجه حرارت حداكثر ۳٠ درجه خشك كرد به نحوي كه سياه نشوند و رنگ خود را حفظ كنند.
تقريباً ۱٠ عدد از اين گلها با نيم ليتر آب به صورت دم كرده، داروي خوبي براي بيماريهاست.  

  گياه شيرين بيان

گياهي خودرو است. بيشتر براي ناراحتيهاي دستگاه گوارشي و ناراحتيهاي زخم معده، زخم اثني عشر و ورم معده استفاده مي شود.
موارد درماني اين گياه بيشتر ريشه آن مي باشد. عصاره و جوشانده ي ريشه ي اين گياه و همچنين پودر ريشه به عنوان خلط آور، افزايش دهنده فشار خون و برطرف كننده ناراحتيهاي دستگاه گوارش و ضد التهاب استفاده مي شود.  

  گياه بارهنگ

اين گياه در جاهاي مختلفي مي رويد و انواع مختلفي دارد. معمولاً از دانه هاي اين گياه استفاده مي شود. از اين گياه براي ناراحتيهاي تنفسي استفاده مي شود و يكي از گياه هاي لعاب دار و داراي ماده سافورين است.
دانه هاي آن را در آب خيس مي كنند. اين گياه عوارض جانبي ندارد. از برگ اين گياه به وفور استفاده مي شود و برگ آن خاصيت ضد عفوني كننده دارد و همچنين دانه اين گياه هم خاصيت ضد عفوني كننده و خلط آوري خوبي براي دستگاه تنفسي دارد.  

  گياه بو مادران

اين گياه به دو گونه است. گونه اصلي آن در كوهستانها و ارتفاعات رشد مي كند و گونه ي ديگر آن اهلي تر است و كنار جاده ها، در دشتها و حتي در داخل پاركها ديده مي شود.
اين گياه ضد هيستري است و گياهي است كه مي تواند ناراحتيهاي كليوي، كبدي و مثانه را برطرف كند. اين گياه به خاطر ماده اي با نام كُلين كه در آن وجود دارد، فشار خون را پايين مي آورد. اين گياه براي درمان ناراحتي هاي زنانه مفيد مي باشد.
نحوه استفاده از اين گياه بدين صورت است كه مقداري از اين گياه را با آب دم مي كنند و در طول روز، هر ٤ ساعت يك ليوان از آن را مصرف مي كنند.
اين گياه بر روي دستگاه گوارش تاثير مثبتي دارد، هضم كننده و برطرف کننده نفخ و گاز معده و روده است. همچنين براي ناراحتيهاي كبدي مفيد است.
اين گياه در همه جا مي رويد و فراگير است و از اواخر ارديبهشت تا اواخر تيرماه گلهاي آن پايدار است و بيشتر قسمت گل و برگ اين گياه مورد استفاده است.  

  گياه كنگر

نام ديگر اين گياه آركيشو است و از گياهان مغذي است و ريشه آن مورد استفاده قرار مي گيرد. در زمان گل دادن، دانه هاي آن نيز قابل استفاده است. از دانه هاي آن براي هضم غذا استفاده مي شود و بسيار نيروزا است و براي ناراحتي هاي كبد و طحال مؤثر است.  

  گياه آويشن كوهي

آويشن كوهي يكي از گياهان زيبا و معطر است كه در اكثر مناطق معتدله رويش دارد. نمونه اهلي اين گياه آويشن شيرازي است كه بصورت كشت داده شده مورد بهره برداري قرار مي گيرد و در شيراز كشت مي شود.
از نظر شكل ظاهري و طعم اين دو نوع آويشن با هم فرق دارند. البته خواص درماني آويشن كوهي بسيار بيشتر از آويشن شيرازي است.
اين گياه بوي بسيار مطبوع و مزه تندي دارد و به خاطر خاصيتش در شدت دادن به جريان خون، به هر عضوي كه ماليده شود خون به آن طرف سرازير مي شود. براي ريزش مو، جوشانده اين گياه استفاده مي شود تا جريان خون را در آن قسمت بيشتر كرده و پياز مو تغذيه شود.
اين گياه داروي بسيار خوبي براي دستگاه تنفسي و بيماريهايي از قبيل زكام، برونشيت، آسم، گريپ و .... است. همچنين اين گياه داروي خوبي براي معده مي باشد و ناراحتيهاي معده را از نظر هضم، نفخ به طور كلي برطرف مي كند.
اين گياه از جمله گياهان نيروزا است و همچنين ضد ترشح و ضد عفونت نيز مي باشد.
براي مصرف اين گياه تقريباً ۱٠ گرم آن را با يك ليتر آب مخلوط مي كنند و به صورت جوشانده مورد استفاده قرار مي گيرد كه مصرف خوراكي دارد.
جوشانده ٥٠ گرم از اين گياه به علاوه يك ليتر آب به صورت غليظ براي مصرف موضعي مورد استفاده قرار مي گيرد.  

  گياه گشنيز كوهي

اين گياه هم به صورت اهلي كشت مي شود و هم در كوه مي رويد ولي گياهي كه در كوه مي رويد داراي خواص بيشتري است. برگ و ميوه اين گياه مورد توجه مي باشد كه منبع ويتامينهاي C و B و A است. موارد استفاده اين گياه براي ناراحتيهاي قلبي، نيرو دهنده مغز و برطرف كننده هيستري و غش، اشتها آور، ضد جوش و آفت دهان، ضد عفوني كننده مجاري تنفسي در زمان سرماخوردگي و زكام و حساسيت ناشي از آبريزش بيني مي باشد.
اين گياه با تمام خواصي كه دارد مصرف زياد آن ممکن است مضر باشد. از جمله ضررهاي مصرف زياد اين گياه عبارتند از: خوابهاي پريشان و آشفته، بي خوابي، نسيان و فراموشي و لكنت زبان.
مقدار مصرف اين گياه بايد توسط پزشك تعيين شود كه بايد ۲٥ گرم در يك ليتر آب بصورت جوشانده و۲ تا ٤ گرم از پودر دانه اش مورد استفاده قرار گيرد.
مناطق رويش اين گياه در ارتفاعات است و فصل گل دهي گياه از اواسط ارديبهشت تا اواخر تيرماه مي باشد.  

  گياه بادام وحشي

اين گياه داراي انواع گوناگون مي باشد. اهميت بوته هاي اين گياه بيشتر در محافظت از خاك مي باشد و در مناطقي كه حاصلخيز نيست و امكان فرسايش خاك بيشتر است اين گونه ها مي توانند به راحتي به عنوان گونه هاي پيشآهنگ مستقر شوند.
دانه ها و ميوه هاي اين گياه مصرف خوراكي دارد. نوع ديگر استفاده از اين گياه استفاده از روغن آن است كه به عنوان مُليّن و شستشو دهنده دستگاه گوارش مصرف دارد. همچنين ماليدن آن به محل درد به صورت موضعي استفاده دارد.  

  گياه اورس

محل رويش اين گياه در ارتفاعات بيش از ۲٥٠٠ متر و كوهستانهاي صعب العبور مي باشد و بيشتر در جنگلهاي غرب كشور وجود دارد. درختي بسيار مقاوم و سازگار با هر نوع آب و هوايي است و داراي برگهاي سوزني شكل مي باشد و بسيار بوی زننده اي دارد.
مصرف دارويي آن به صورت محلي، استفاده از صمغ اين گياه براي ناراحتيهاي پوستي و تنظيم عادات ماهانه است. اين گياه تنها گونه اي است كه با شرايط سخت قادر به ادامه حيات است و حافظ خاك نقاط مرتفع است.